PYTANIA I ODPOWIEDZI - Pluskwa domowa (Cimex lectularius)

Dzień to czas, kiedy pluskwy ukrywają się w ciemnych i trudnodostępnych szczelinach. Wychodzą z nich najczęściej wtedy, gdy wyczują, że człowiek znajduje się w stanie dłuższego spoczynku – czyli zazwyczaj w nocy. Warto jednak pamiętać, że owady te nie trzymają się sztywnego harmonogramu. Przy dużej liczebności populacji w pomieszczeniu, niektóre osobniki bez wahania wyjdą z ukrycia w pełnym świetle dnia, zmuszone do poszukiwania nowego żywiciela.

Jaja pluskiew są wyjątkowo odporne na większość tradycyjnych, powierzchniowych środków chemicznych z uwagi na chroniącą je twardą otoczkę. Najskuteczniejszą bronią w walce z nimi jest wysoka temperatura. Zastosowanie profesjonalnej dezynsekcji termicznej (ogrzewanie pomieszczeń) lub precyzyjne użycie suchej pary przegrzanej skutecznie ścina białko wewnątrz jaj, całkowicie je eliminując. W przypadku tkanin, bezwzględne minimum to pranie w temperaturze co najmniej 60°C.

Pluskwy domowe to niezwykle wytrzymałe stworzenia. W optymalnych warunkach laboratoryjnych i przy niższych temperaturach dorosły osobnik potrafi przeżyć bez dostępu do krwi nawet do kilkunastu miesięcy. W warunkach domowych, gdzie panuje stała temperatura pokojowa, czas ten wynosi zazwyczaj od kilku tygodni do kilku miesięcy, co i tak pozwala im przetrwać długą nieobecność lokatorów.

Samice wybierają miejsca maksymalnie bezpieczne, ciemne i położone blisko żywiciela. Jaja są przyklejane specjalną, trudną do usunięcia wydzieliną w szwach i zakamarkach materaca, w szczelinach drewnianych ram łóżek, za wezgłowiami, pod listwami podłogowymi, a nawet w obudowach gniazdek elektrycznych czy za wiszącymi na ścianie obrazami.

Czas reakcji skóry jest kwestią indywidualną i zależy od wrażliwości danego organizmu na toksyny zawarte w ślinie owada. U jednych osób swędzący bąbel pojawia się już po kilku godzinach, u innych dopiero po kilku dniach. Co ciekawe, około 20-30% populacji wykazuje brak jakiejkolwiek reakcji alergicznej, przez co obecność pluskiew w domu bywa wykrywana bardzo późno.

Nie, pranie w temperaturze 40°C jest zdecydowanie niewystarczające i nie gwarantuje likwidacji problemu. Zarówno dorosłe osobniki, jak i ich jaja potrafią przetrwać taki cykl. Aby mieć pewność, że odzież i pościel zostały zdezynfekowane, pranie musi odbywać się w temperaturze minimum 60°C przez co najmniej 30 minut lub rzeczy należy poddać procesowi suszenia w suszarce bębnowej na najwyższym programie.

Dorosłą pluskwę, która nie piła ostatnio krwi, jest stosunkowo trudno rozgnieść ze względu na jej płaską, elastyczną budowę anatomiczną. Sytuacja zmienia się drastycznie po żerowaniu – napełniony krwią odwłok staje się nabrzmiały i wtedy owada bardzo łatwo zmiażdżyć nawet przypadkowym naciskiem ciała podczas snu, co często pozostawia charakterystyczne, krwawe plamy na pościeli.

Ozonowanie jest doskonałą metodą dezynfekcji i usuwania zapachów, ale nie sprawdza się jako samodzielna metoda walki z pluskwami. Aby ozon zabił te insekty, wymagane byłoby uzyskanie ekstremalnie wysokiego, śmiertelnego dla człowieka stężenia gazu przez bardzo długi czas. Pluskwy ukryte głęboko w szczelinach materaca czy za listwami są całkowicie bezpieczne przed działaniem ozonu.

Pozostawienie włączonego światła na noc może chwilowo opóźnić wyjście owadów z ukrycia, jednak nie ochroni nas przed pogryzieniem. Zdeterminowana i głodna pluskwa, sterowana bodźcami takimi jak ciepło ludzkiego ciała i wydychany dwutlenek węgla, ostatecznie wyjdzie na żer nawet przy pełnym oświetleniu. Przy dużej infestacji światło nie stanowi dla nich żadnej bariery.

Pluskwy posiadają sześć pary odnóży, które są zaopatrzone w mikroskopijne pazurki, dzięki którym mogą sprawnie wspinać się po chropowatych powierzchniach. Na nasze szczęście pluskwy nie latają i nie skaczą, ponieważ nie maja rozwiniętych skrzydeł oraz odnóży, które są przystosowane do skakania.

Pomimo, tych „ułomności„ pluskwy przez niespełna minutę potrafią przejść na odległość około jednego metra i dzięki swojemu kształtowi potrafią wciskać się w bardzo drobne szczeliny w łóżku, podłodze oraz w wyposażeniu mieszkania. Nie bez powodu pluskwy przodują w rankingu najtrudniejszych do usunięcia insektów, które mogą pojawić się w mieszkaniach.

Wiele osób szuka odpowiedzi na pytanie, czy ocet pomaga na pluskwy. Jest to jeden z domowych sposobów na pluskwy, które można znaleźć na wielu portalach informacyjnych. Owszem, użycie octu może pomóc w odstraszeniu pluskiew, natomiast warto zaznaczyć, że stężenie octu musi być bardzo wysokie. Aby znacznym stopniu odstraszyć pluskwy od regularnych prób ugryzienia nas, trzeba spryskać dużą powierzchnie mebli, co zwiększa ryzyko różnych odbarwień lub uszkodzeń. Ponadto, spanie na łóżku, które wydziela octowe opary, może poważnie podrażnić górne drogi oddechowe, a efekt takich zabiegów jest krótkotrwały. Jak tylko pluskwy wyczują, że stężenie octowych oparów spadło do bezpiecznego poziomu, nie zawahają się nas ugryźć.

Owszem, jest kilka insektów, które mogą pożywić się pluskwami. Należą do nich, m.in.: pająki, karaluchy czy mrówki. Jednak owad, który najchętniej żywi się pluskwami jest ich „kuzynem”, ponieważ również należy do rodziny pluskwiaków. Zajadek domowy jest czarnym, grzbietobrzusznie spłaszczonym owadem, o jasnych kolanach i przyciemnionych skrzydłach. Jest kilkukrotnie większy od pluskwy i występuje najczęściej w piwnicach lub strychach. Wpuszczenie zajadka w okolice, gdzie mogą przebywać pluskwy na pewno spowodowałoby, że kilka pluskiew zostałoby zjedzonych. Nie jest to jednak praktyczne rozwiązanie na zwalczenie pluskiew domowych. Nawet jeśli uda nam się ograniczyć populacje pluskiew to będzie to proces bardzo długotrwały. Ponadto, sam fakt, że w mieszkaniu rozmnażają się inne, znacznie większe owady może być niepokojący :). Dużo skuteczniejszą i mniej kłopotliwą opcją jest skorzystanie z usług firmy, która zajmuje się profesjonalnym odpluskwianiem, która udziela gwarancji na usługi. Zaoszczędzi to czas, pieniądze, stres oraz będziemy mieli pewność, że problem zostanie rozwiązany.

W Internecie można nabyć wiele produktów, które reklamowane są jako idealne rozwiązanie na problem z pluskwami. W ostatnim czasie bardzo popularne stały się pułapki oraz płytki na pluskwy. Postaramy się opisać skuteczność każdej z nich:

Celem pułapki na pluskwy jest zwabienie i złapanie ich na lep lub do pojemnika, z którego nie mogą wyjść. Niestety, prawdopodobieństwo, że pluskwa złapie się do takiej pułapki jest znikome. Spowodowane jest to naturą pluskiew, ponieważ do przeżycia potrzebują jedynie naszej krwi i nic innego ich nie interesuje. Być może w pustym pokoju po wyprowadzce osób, pluskwy zainteresowałby się taką pułapką. Natomiast w normalnych warunkach ignorują ją i zdecydowanie wolą człowieka. Pułapki na pluskwy mogą okazać się pomocne w sytuacji, gdy nie mamy reakcji alergicznej na ugryzienia. Po prostu wtedy, gdy nie czujemy, że pluskwy nas gryzą. Taka pułapka może działać jako detektor i poinformować nas o rozwijającym się problemie.

Płytki na pluskwy mają nieco inne działanie. Stopniowo uwalniają opary substancji owadobójczej, mającej na celu zwalczyć owady, które znajdują się w jej otoczeniu. Niestety, pluskwa wykazuje bardzo wysoką odporność na insektycydy, w związku z tym aby zmniejszyć populacje, należałoby rozstawić bardzo dużo płytek. Warto jednak zaznaczyć, że płytka emituje silne insektycydy nawet do miesiąca. W związku z tym, rozstawianie jej w okolicach łóżka, szczególnie gdzie przebywają dzieci, osoby, chore, alergicy lub zwierzęta może okazać się zagrożeniem dla zdrowia.

Pluskwy lubią chować się w trudno dostępnych, bezpiecznych oraz zaciemnionych kryjówkach. Rzadko zdarza się, że same z siebie znajdują schronienie w ubraniach. Jednak czasami mimo własnej woli mogą zaplatać się pomiędzy ubraniami. Dlatego ważne jest, aby po odpluskwianiu wyprać większość rzeczy, które były używane w ostatnim czasie, m.in.: odzież, kocyki, narzuty, prześcieradła, pokrowce, poszewki na poduszki lub kołdry. Minimalna temperatura prania, to 50 stopni Celsjusza.

Dorosła pluskwa potrzebuje pobrać krew średnio co 3 do 7 dni, aby móc prawidłowo funkcjonować i składać jaja. Częstotliwość ta zależy jednak od temperatury otoczenia – im jest cieplej, tym szybciej przebiega ich metabolizm. Jeśli w mieszkaniu znajduje się duża kolonia, lokatorzy mogą odnosić wrażenie, że są gryzieni każdej nocy, ponieważ poszczególne owady żerują w różnych odstępach czasu.